Het cv van een ex-dakloze

Wim Eickholt raakte in 2015 door omstandigheden dakloos. Hij leefde dat jaar op straat, in een afkickkliniek, bij het Leger des Heils en uiteindelijk dankzij veel steun van vrienden weer in een eigen huis. Hij schreef daar een boek over, ‘Wat ik nou toch heb meegemaakt!’ Verslag van een jaar dakloosheid (ISBN 978-90-77024-57-7). Het eerste exemplaar van het boek is in ontvangst genomen door toenmalig burgemeester van Utrecht Jan van Zanen. Na zijn eerste boek schreef hij Ex-dakloos, en nu? Krijg je als ex-dakloze je leven weer op de rit? (ISBN 978-94-93127-01-2), dat in ontvangst werd genomen door wethouder Maarten van Ooijen (CU, portefeuille zorg, welzijn en sport). Het bleek namelijk niet zo eenvoudig om weer volwaardig mee te doen in de maatschappij. Ondanks vele pogingen is het Wim Eickholt nog steeds niet gelukt om een reguliere baan te krijgen. Velen zien hem nog steeds als die man die dakloos werd door zijn eigen schuld. Dat stigma draagt hij met zich mee en dat voorkomt – zoals hij dat zelf omschrijft – dat hij van de B-weg weer op de A-weg terechtkomt.

Nu is Jan van Zanen inmiddels begonnen als burgemeester van Den Haag. Weliswaar is een waarnemer benoemd, Peter den Oudsten, maar wij Utrechters moeten op zoek naar een nieuwe burgemeester. We zoeken iemand die de stad kent als zijn broekzak en gemakkelijk contact maakt met de burgers. Ik stel graag Wim Eickholt voor als nieuwe burgemeester. Hij heeft als ex-dakloze immers nog steeds geen werkkring gevonden, kent de stad door en door en heeft de laatste jaren heel veel activiteiten ontwikkeld. Een echte doener. Kijk hier voor zijn curriculum vitae: het cv van een ex-dakloze.

Ik stel voor dat iedereen die in Wim Eickholt ook een goede burgemeester ziet, hem voordraagt bij de vertrouwenscommissie van de gemeente Utrecht.

Griep. Prikken, slikken of heel voorzichtig niets doen? 2

In vervolg op het blog over het komende boek Griep. Prikken, slikken of heel voorzichtig niets doen? van 12 juni 2020.

In 2011 schreef Dick Bijl een artikel (Gebu, oktober 2011) waarin de effectiviteit van de griepprik werd onderzocht bij diverse risicogroepen en ouderen op basis van het beste wetenschappelijke bewijs. Hij concludeerde daarin dat er geen bewijs was dat de jaarlijkse griepprik effectief was. Dit veroorzaakte ophef en ook verontwaardiging bij een deel van artsen en apothekers, terwijl een ander deel zijn standpunten deelde. Begin 2019 schreef hij voor Huisarts en Wetenschap (zie https://bit.ly/2yWDpPV) dat de organisatie die het beste wetenschappelijke bewijs in de geneeskunde verzameld, Cochrane, opnieuw concludeerde dat er geen bewijs voor werkzaamheid is.

Binnenkort meer over dit boek dat in september 2020 verschijnt.

Griep. Prikken, slikken of heel voorzichtig niets doen?

In deze tijd van Covid-19 snakken mensen naar een vaccin of medicijnen tegen dit virus. Op veel plekken in de wereld wordt hieraan gewerkt. Snelheid wordt gevraagd, maar de vraag is of dat verantwoord is. We moeten oppassen zonder voldoende wetenschappelijke waarborgen een vaccin en medicijnen op de markt te brengen die uiteindelijk niet blijken te werken of mogelijk zelfs complicaties kunnen geven. Lessen die getrokken kunnen worden uit de Spaanse griep en ontwikkeling en toepassing van griep- en pandemievaccins.

Dick Bijl, oud-huisarts en epidemioloog is momenteel bezig met het schrijven van het boek Griep. Prikken, slikken of heel voorzichtig niets doen?

Sinds enkele decennia biedt de overheid jaarlijks een griepprik aan voor mensen met risicofactoren voor complicaties van de griep en voor ouderen. Dat wordt onderbouwd door onderzoeken die eerder werden gedaan naar de effectiviteit van de griepprik. Deze zouden op een gunstig effect op complicaties en overlijden wijzen.

Dick Bijl plaatst daar in zijn komende boek grote vraagtekens bij. Want naarmate de onderzoeksmethoden in de geneeskunde verbeterden, zagen onderzoekers een aantal problemen in die onderzoeken die de uitkomsten vertekenden. Zo bleek bijvoorbeeld uit sommige onderzoeken dat de griepprik meer sterfgevallen voorkwam dan er werkelijk konden overleden. Deels zat ’m dat in de wijze waarop men de onderzoeken deed. Zo waren het geen onderzoeken waarin de effectiviteit werd vergeleken met een controlegroep, de zogenoemde gerandomiseerde onderzoeken.

Binnenkort meer over dit boek dat in september 2020 verschijnt.

Drieletterlingo

Afgelopen week was ik bij boekhandel Savannah Bay in Utrecht. Eerder had ik twee boeken besteld. Had ik ze nodig om te overleven in deze tijden van corona? Nee natuurlijk niet – nog genoeg te lezen – maar de boekhandel wel. Nu moet u niet denken dat ik zo’n weldoener ben die constant allerlei goede doelen steunt. Maar boekhandels zijn op de lange termijn wel van belang voor ons geestelijk welzijn. Ik erger me er al jaren aan dat mensen om boeken te bestellen niet verder komen dan het intypen van drie letters op de computer. Gemak, luiheid? U mag het zeggen. Het genot van een boekhandel is het struinen langs allerlei boeken die je niet kent, het even vasthouden van onvermoede kleinoden en het uiteindelijk meenemen van geestrijk voer. Als we dat niet willen missen, moeten we boeken halen bij de plaatselijke boekhandel. Het aanbod van boekhandels is de laatste jaren al zo verschraald. Dus bestel in deze crisistijd op de juiste manier online – bij alle boekhandels kan dat – mail of bel ze en schrijf desnoods heerlijk ouderwets een brief. De boekhandelaren sturen de boeken toe of komen ze op hippe fietsen bij je langsbrengen. En als je een spel wilt spelen, in ieder geval geen drieletterlingo: veel te simpel.

Uitgeverij De Graaff - boeken die er toe doen!